ALLES wat je geprobeerd hebt, helpt niet! Of maar een paar keer.Wat je lichaam echt nodig heeft voor een normale stoelgang.

91 van jullie zeiden "van alles geprobeerd, te veel om op te noemen".

Je hebt de oplossing misschien zelf wel in de kast staan. Alleen zitten er twee dingen in de weg waardoor het bij bijna niemand werkt. Dus die hebben we allebei weggehaald. Zodat je weer een ouderwetse normale stoelgang hebt, in plaats van stenen die je eruit moet persen.

Na elke bestelling stellen we een paar vragen. Eén daarvan: wat heb je al geprobeerd? Dit jaar hebben 91 van jullie die vraag beantwoord met: Van alles. Te veel om op te noemen. Tientallen potjes. Alles wat de dokter voorschreef. En sommigen schreven alleen maar: niets helpt.

Wij hebben al die antwoorden naast elkaar gelegd. Laxeermiddelen. Movicolon (Movicol). Laxoberon. Zetpillen, klisma's. Meer water. Meer vezels. Fruit en rauwe groente. Zaden in de yoghurt. Probiotica. Kruiden. Onderzoeken in het ziekenhuis. En toen viel iets op. Het maakte niet uit wat het was. Het hielp een paar keer, of het hielp niet. Bij bijna iedereen.

Daar is één reden voor. Wij noemen het de verstening.

Je darm haalt de hele dag vocht uit je ontlasting. Blijft het te lang zitten, dan versteent het.

Je dikke darm doet twee dingen. Hij haalt vocht uit wat erin zit, en hij kneedt het naar beneden, tot het einde. Bij iedereen. Elke dag.

Nu komt het. Hoe langer iets in je dikke darm zit, hoe meer vocht eruit gehaald wordt. Dag één is het nog zacht, maar tegen dag drie of vier is het al keihard. En keihard schuift het niet vanzelf mee, hoe hard je darm ook zijn best doet. Dus blijft het weer een dag zitten, wordt nog harder, en zit alles nog vaster.

Dat is de verstening. Je ontlasting blijft te lang in je darm zitten. Hoe langer het zit, hoe meer vocht eruit wordt gehaald, en hoe harder en droger het wordt. Net als cement: laat je het staan, dan wordt het steen. En steen wil er niet meer uit. Dus blijft het nog langer zitten, en wordt het nog harder. Niet omdat je darm kapot is, maar omdat het simpelweg te lang blijft zitten.

Misschien heb je het al bij jezelf gezien. Klik open wat je herkent. Dit zijn de zes dingen waarop een maag-darmarts beoordeelt of het echt verstopping is.

Het blijft zitten omdat het niet op gang komt. En dat werkt anders dan je denkt.

Je darm is een lange, zachte buis, en de wand van die buis is een spier. Die spier knijpt van boven naar beneden, net als wanneer je een tube tandpasta van achteren leegknijpt. Achter de ontlasting knijpt hij dicht, ervoor laat hij los, en zo kneedt hij alles een stukje naar beneden. Knijpen, loslaten, knijpen, loslaten. Dat is de darmbeweging, en zo komt het op gang. Zo staat het in elk biologieboek, en zo legt elke maag-darmarts het uit; zoek gerust op "peristaltiek". Komt die beweging op tijd, dan gaat alles vanzelf en zit er niets lang genoeg om te verstenen.

Die beweging begint niet vanzelf. Je darm geeft zichzelf het signaal, met een eigen netwerk van zenuwen in de wand. Het signaal gaat van de ene zenuw naar de volgende, en elke keer zegt het: nu knijpen. Komt het signaal te laat, of komt het zwak aan, dan komt de beweging te laat. En dan blijft het zitten. En dan versteent het.

Dus de hele verstening hangt aan twee dingen. Of het zacht blijft. En of het op gang komt. Wat je nodig hebt is dus ook twee dingen: iets dat het zacht houdt, en iets dat je darmen op gang brengt.

En nu kijk je nog eens naar je lijst. Laxeermiddelen duwen harder tegen iets dat al versteend is, van buitenaf. Dat is forceren, niet in beweging brengen. Water drinken gooit er water bij dat onderweg verdwijnt, daar komen we zo op. Probiotica en kruiden doen iets met de omgeving, niet met het vocht. Niets op die lijst zorgde dat het vocht in de ontlasting bleef, hoe lang het ook zat. Daarom hielp het een paar keer. Of niet.

Je denkt nu waarschijnlijk: wat is dit voor onzin, dan was het toch opgelost toen ik genoeg water dronk?

Water helpt alleen als het vastgehouden wordt. Anders plas je het uit.

Water dat je drinkt komt nooit als water in je dikke darm aan. Het wordt bijna helemaal opgenomen in je dunne darm, binnen een uur, en gaat via je bloed naar je nieren. Je plast het uit. Het enige water dat in je ontlasting terechtkomt, is water dat daar vastgehouden wordt door iets dat het vocht vasthoudt. Los water heeft geen anker. Daarom helpt extra drinken op zichzelf niet. Pas als er iets in je darm zit dat het vocht vasthoudt, doet elk glas mee.

Een van jullie schreef het zelf: "extra water drinken, meer vezels, waarvan ik inmiddels weet dat daar de oplossing niet ligt."

Niets op je lijst maakte het zacht. En niets zorgde dat het weer vanzelf kwam.

Laxeermiddelen (Dulcolax, Laxoberon, senna, bitterzout). Ze prikkelen de darmwand tot samentrekken en zorgen dat de darm even geen vocht opneemt. Dus je darm duwt harder, en er komt dun water mee. Maar er komt niets bij dat het vocht vasthoudt. Morgen komt de nieuwe ontlasting net zo versteend aan, en het vocht van vandaag is eruit gespoeld. Een van jullie: "jarenlang met laxeermiddelen geprobeerd." Een ander: "laxeermiddelen, maar is slecht voor de darmen."

Meer vezels, fruit, rauwe groente, lijnzaad, zaden. Bij sommigen helpt dit, en als het bij jou werkt: blijf het vooral doen. Maar bij velen niet, en dat komt hierdoor: de meeste van deze vezels worden onderweg door je darmbacteriën opgegeten. Ze worden afgebroken tot gas voordat ze bij het einde zijn, en het vocht dat eraan vastzat komt weer vrij en wordt opgenomen. Wat je dan overhoudt is een opgeblazen buik, niet zachtere ontlasting. Een van jullie schreef het precies zo: "meer fruit en rauwe groenten, maar daar krijg ik nog meer opgeblazen gevoel van en buikkrampen."

En de rest van je lijst. Klisma's en zetpillen werken alleen op het laatste stukje, alles wat daarboven zit blijft droog; een van jullie: "ik heb zelfs een klisma moeten zetten, omdat alles versteend was." Probiotica, kruiden en diëten werken op de omgeving in je darm: welke bacteriën er leven, hoe je eten verteerd wordt, hoe rustig je buik is. Dat kan best nuttig zijn, maar het is een andere vraag. De omgeving bepaalt niet hoeveel vocht er in je ontlasting blijft, en de omgeving zet niets in beweging. Je kunt de mooiste omgeving hebben, en toch blijft het zitten en versteent het. Een van jullie: "probiotica, kruiden, voeding, en noem maar op."

En GastroPure? Ook GastroPure werkt op de omgeving, niet op het vocht. Voor wie daarmee geholpen is: fijn, en dat blijft zo. Voor wie daarna nog vastzit, of nog moet duwen: dat is geen verwijt aan jou, en ook niet aan je darm. Het is wat er in al die potjes niet zat. Niets ervan hield het zacht, en niets ervan bracht je darmen op gang.

En Movicolon dan? Dat maakt het nat, niet zacht.

Hier moeten we eerlijk zijn, want Movicolon werkt wél op vocht. Macrogol, het poeder in Movicolon, houdt vocht in de darm vast. Dat is precies wat je nodig hebt, en daarom helpt het bij sommigen van jullie ook. Een tijdje. En bij anderen niet, of niet meer.

Waarom het bij de één wel helpt en bij de ander niet, zit in hoe Movicolon dat vocht vasthoudt. Het is los vocht. Geen gel, niets dat aan de ontlasting vastzit. Daardoor wordt het niet zacht en gevormd, maar waterig. En de dosis luistert nauw: te weinig doet niets, iets te veel en je zit de hele dag op het toilet. Een van jullie: "zakje Movicolon werkt niet meer." Stop je ermee, dan is het vocht weg en begint het verstenen opnieuw.

En het is een laxeermiddel. Een medicijn, elke dag, in een glas water. Een op de vier van jullie zei bij het bestellen van GastroPure: ik wil geen laxeermiddelen meer. Als jij dat ook zo voelt, is de vraag niet of Movicolon werkt. De vraag is: wat houdt het vocht in je ontlasting, zonder medicijn, en zonder dat je het elke dag hoeft te raden?

Er is één natuurlijke stof die het zacht houdt. Vrijwel elke huisarts kent hem.

Hij vormt in je darm een gel die vocht vasthoudt. Niet één dag, maar de hele weg, tot het einde, hoe lang het ook zit. Hij wordt niet opgegeten door je darmbacteriën, zoals de meeste vezels in fruit en groente wel. Hij staat in de richtlijn van de Nederlandse huisartsen.

Op mijnmedicijn.nl staan 73 ervaringen mee. "Na twee weken één zakje, de volgende dag klachtvrij." "Van drie keer naar één keer per dag." "Sinds kort durf ik weer ergens naartoe."

Houdt je ontlasting zacht, hoe lang het ook zit.

Het heet psyllium. Sommigen van jullie kennen het al, van de zakjes van de apotheek. Dan weet je waarschijnlijk ook waarom je gestopt bent, daar komen we zo op. Het komt van een plant uit India, de Plantago ovata. Het zaadje van die plant heeft een dun vliesje, en dat vliesje, gemalen tot poeder, is psyllium. Meer is het niet. Doe een theelepel in een glas water en kijk wat er gebeurt: binnen een minuut is het water een gel. Dat is het hele geheim. Waar andere dingen water opnemen en weer loslaten, houdt psyllium het vast. In het glas, en dus ook in je dikke darm. En dat is wat je ontlasting zacht houdt.

En nu het belangrijkste. Die gel gaat door je hele darm heen zonder dat je bacteriën hem opeten. De meeste vezels uit fruit en groente zijn na een dag grotendeels verdwenen, opgegeten, met gas als restje. Deze gel niet. Hij komt aan waar hij moet zijn, met het vocht er nog in. Op dag één, op dag drie, hoe lang het ook zit. Daarom versteent het niet. Daarom schuift het mee.

Het werkt zelfs twee kanten op. Is het te droog, dan houdt de gel vocht vast. Is het te dun, dan neemt de gel vocht op.

Het is geen medicijn. Het duwt niet, het prikkelt niets, het trekt geen vocht je darm in. Het zorgt alleen dat het vocht dat er al is, blijft waar het hoort. Mensen gebruiken het jaren, zonder dat ze steeds meer nodig hebben. Een gebruiker schrijft: "ga al jaren niet meer zonder op vakantie." Een ander, na twee weken: "vertrouwen terug in mijn lichaam."

Dat is het zacht houden. Zonder medicijn, zonder duwen, elke dag opnieuw. Maar het is de helft.

En op gang brengen? Daar heeft je darm dit voor nodig.

Je hebt hierboven gelezen dat de verstening aan twee dingen hangt. Het moet zacht blijven, en het moet op gang komen. Zit dat tweede in een zakje psyllium? Nee. Zit het in iets anders op je lijst? Ook niet. Op gang komen doet je darm met die beweging, knijpen en loslaten, en dit is wat hij daarvoor gebruikt.

Knijpen en loslaten. De darmspier gebruikt calcium om te knijpen, en magnesium om weer los te laten. Een spier die alleen knijpt en niet loslaat, zit vast, net als een tube die je alleen maar dichtknijpt. Pas als die twee elkaar afwisselen, komt het in beweging.

Calcium moet wel aankomen. Wat je eet of slikt komt niet vanzelf in je spieren, je lichaam moet het eerst opnemen. Daar is vitamine D voor nodig. Zonder vitamine D gaat een groot deel van het calcium er weer uit zonder ooit gebruikt te zijn.

Het signaal. Je darm maakt zijn eigen boodschapper om de beweging te starten: serotonine. De meeste mensen kennen dat als een stof in je hoofd, maar ongeveer negentig procent van alle serotonine in je lichaam zit in je darmwand. Je darm maakt het in twee stappen: voor de eerste heeft hij folaat nodig, vitamine B9, voor de tweede vitamine B6. Ontbreekt er één, dan wordt het signaal niet afgemaakt.

De bedrading. Het signaal moet ook aankomen. De zenuwen die het doorgeven hebben een isolatielaag, net als een stroomkabel. Vitamine B12 houdt die laag heel. Zonder isolatie komt het signaal zwakker aan, of later.

Wat er aankomt. En dan het begin van de reis: wat in je dikke darm belandt, is eerst afgebroken door je spijsverteringsenzymen, hoger in je buik. Ook daar speelt calcium een rol, een aantal van die enzymen werkt alleen als er calcium bij is. Hoe beter dat werk gedaan is, hoe minder er onderweg vastloopt.

Zacht houden. En op gang brengen: knijpen en loslaten, een signaal dat gemaakt wordt en aankomt, en eten dat goed is afgebroken. Eén reden, twee kanten. Nu weet je precies wat je darm nodig heeft. Alles wat je probeerde deed er hooguit één van.

Dus waarom doet bijna niemand dit dan?

Je weet nu wat werkt: psyllium voor het zacht houden, en wat je darm nodig heeft om op gang te komen. Het bestaat allemaal al. En toch doet bijna niemand het. Daar is één reden voor, en die is heel logisch.

Het werkt. Alleen wil niemand elke ochtend behanglijm drinken.

Lees wat de mensen zeggen die het geprobeerd hebben. Niet over of het werkt. Over het nemen.

• "Als je niet meteen drinkt wordt het behanglijm."
• "Door drinken kreeg ik het echt niet weg."
• "Lost niet op, korrelig, je blijft de vezels proeven."
• "Ruikt en smaakt naar karton." "Net zeepsop." "Net zaagsel."
• "In yoghurt klontert het tot stukjes die je niet wegkrijgt."
• "Te omslachtig." "Geen gedoe met dat vieze poeder."

Dat is het gedoe met dat poeder. Elke ochtend een zakje in water, roeren, en dan in één keer achterover voordat het dik wordt. Wie te lang wacht, drinkt gel. Wie het niet wegkrijgt, laat het staan. Wie het een week volhoudt, heeft er tegen die tijd een hekel aan. Het is dezelfde gel die in je darm het werk doet. Daar is hij precies goed. Alleen niet in een glas water, waar het behanglijm wordt.

Dan de dosis. Lees hoeveel iedereen neemt: één theelepel, twee theelepels, een eetlepel, zeven theelepels, twee zakjes, een half zakje 's ochtends en 's avonds. "Nog zoekende naar de juiste dosering." Niemand weet het. Te weinig, en er gebeurt niets, dus je denkt dat het niet werkt. Te veel, en je loopt de hele dag heen en weer naar de wc. Een gebruiker: "twee zakjes gaf zes tot acht keer per dag, terug naar één." Iedereen zit te raden, en wie verkeerd raadt, stopt.

Dan de capsules. Geen gedoe met poeder, maar de dosis lossen ze niet op. Er past maar een halve gram in een capsule. Voor de hoeveelheid die werkt, heb je er zes tot tien per dag nodig. Bijna niemand doet dat. Een gebruiker: "maar 0,6 gram per pil, ontzettend weinig." Een ander: "na 2 dagen zit alles weer vast." Dus je neemt er twee, er gebeurt niets, en je concludeert: werkt niet.

Dan de eerste dagen. Bij bijna iedereen voelt de buik de eerste twee, drie dagen voller. Dat gaat over, dat zeggen alle gebruikers. Maar het is precies het moment waarop mensen stoppen, een paar dagen voordat het begint te werken.

Kijk nog eens naar al die nadelen. Er staat er niet één bij over psyllium zelf. Het gaat allemaal over de brij, de smaak, het klaarmaken, het raden, de eerste dagen, en het poeder dat ineens anders is. En dan de tweede helft nog: zes losse potjes ernaast, elke dag. Psyllium werkt. Bijna niemand houdt het vol in deze vorm. Dat is niet dom, dat is logisch. Wie wil er elke ochtend behanglijm drinken, en dan nog zes pillen erbij.

Het is simpelweg niet vol te houden. Daarom hebben wij ons best gedaan om allebei in één gummie te verwerken. En het is gelukt.

Vloeps. Psyllium dat je volhoudt.

Vloeps doet twee dingen: het houdt het zacht, en het brengt je darmen op gang. Allebei in één gummie, in een vorm die je wel volhoudt. Het is psyllium, maar dan als heerlijke gummies zonder suiker. Vier gummies per dag is je startpunt, dat is 3 gram psyllium. Minder mag, meer mag. En er zit in wat je darm verder nodig heeft voor een normale stoelgang. Niet weer een potje dat een paar keer helpt, of helemaal niet. Een regelmatige stoelgang zoals vroeger, zonder laxeermiddelen of klisma's. Eén pot op het aanrecht, en daar zit alles in. Hij gaat mee in je tas, mee op vakantie. Je vergeet het niet, want je hebt er zin in. En hij vervangt die hele plank met potjes. De ingrediënten die al jaren werken, alleen nu in een vorm waar je elke dag naar uitkijkt. Zacht houden en op gang brengen, in één gummie: psyllium, magnesium, calcium, vitamine D, folaat, B6 en B12. Dat zit in geen enkel potje op je lijst.

Vier gummies, en je weet precies wat je binnenkrijgt.

Je weet precies wat je binnenkrijgt. Elke gummie is een vaste hoeveelheid psyllium, altijd dezelfde. Vier gummies is 3 gram, de hoeveelheid waar het onderzoek van uitgaat. Begin de eerste dagen met drie, en ga daarna naar vier. Merk je dat je meer nodig hebt, dan neem je er vijf, en je weet precies hoeveel dat is. Geen theelepels meer afmeten, en nooit meer zoeken naar hoeveel je nu eigenlijk nodig hebt.

Je haalt de dosis wel. In vier gummies zit wat je anders uit zes tot acht capsules moest halen. Dus je merkt het verschil ook echt.

Even geduld de eerste dagen. Je buik kan zich twee, drie dagen wat voller of opgezet voelen, dat merken bijna alle gebruikers, en daarna is het weg. Het verschil is dat je nu niet ook nog tegen een glas brij opziet. Dus je stopt niet op dag drie, je haalt dag vier en dag vijf, en dan gaat het weer zoals vroeger: gewoon een normale stoelgang.

Dat is psyllium dat je volhoudt. En daarmee blijft het zacht, hoe lang het ook zit.

Stel je voor. Na twee weken, dat is wat gebruikers op mijnmedicijn.nl steeds noemen, merk je dat het gewoon weer vanzelf en op tijd gaat. Je hoeft niet meer te duwen en te wachten. Je voelt de aandrang, je loopt naar het toilet, en je hebt een ouderwets normale stoelgang, zoals het vroeger was. Je hoeft maar een paar keer te vegen. Je krijgt weer regelmaat. En een platte buik, in plaats van dat je zes maanden zwanger lijkt. En je kunt weer ergens naartoe zonder erover na te denken. Zoals een gebruiker het zei: "vertrouwen terug in mijn lichaam."

Alles op je lijst deed er hooguit één. Dit doet allebei.

Zet ze naast elkaar. Laxeermiddelen, Movicolon, meer vezels, psylliumpoeder, en Vloeps.

Vier gummies, en je hebt alle zeven. Zacht houden, op gang brengen, en iets waar je elke dag zin in hebt.

Gewoon weer een normale stoelgang. Zoals vroeger.

Gewoon weer een ouderwetse stoelgang. Vanzelf, en op tijd. Niet duwen, niet wachten, niet plannen.

Zacht in plaats van stenen. Geen brokken, geen keutels, geen scheurtjes. Het blijft zacht, en het komt op tijd, dus het komt zoals het hoort te komen.

Geen laxeermiddel meer in de kast. Geen Movicolon klaarleggen, geen klisma voor het geval dat. Eén op de vier van jullie wilde daar vanaf. Dit is hoe.

Vertrouwen terug in je lichaam. Weer ergens naartoe durven, uit eten, een dag weg, zonder eerst na te denken over een toilet.

En elke ochtend iets waar je zin in hebt. Geen glas brij. Vier gummies.

Eerlijk: we zijn nog niet klaar. Daarom vragen we jou eerst.

Vloeps bestaat. De gummies liggen op dit moment bij ons om geproefd en getest te worden, van drie verschillende recepten. Wat we nu testen: de smaak (citroen, ananas of mango), de textuur, en de vorm. Wat vaststaat: 3 gram psyllium in vier gummies, magnesium, calcium, vitamine D, folaat, B6 en B12, zonder suiker, zonder kunstmatige zoetstoffen, in een pot van 60. Elke batch gaat naar een onafhankelijk laboratorium voordat hij naar jou gaat: zware metalen, bacteriën, het vezelgehalte en de vitaminen en mineralen die op het etiket staan.

Na je bestelling vragen we je welke smaak je het liefst wilt. Jij beslist mee wat de eerste batch wordt.

En die eerste batch maken we één keer. Precies zo groot als het aantal pre-orders. Wie nu meedoet, zit erbij. Wie wacht, wacht tot de tweede batch, en wanneer die komt weten we nog niet.

Veelgestelde vragen

Nog even van ons.

We maken Vloeps omdat 91 van jullie ons vertelden dat je van alles hebt geprobeerd. Wij hebben die antwoorden gelezen, allemaal. En we kwamen steeds op hetzelfde uit: het ding dat werkt bestaat al jaren, alleen houdt niemand het vol. Dus dat hebben we opgelost. Niet met een nieuw wondermiddel, maar met de vorm. En met wat erbij hoort voor regelmaat.

Dit is de eerste batch. 500 pakketten, één keer, gemaakt voor de mensen die hem mogelijk maken. Wie erbij is, blijft erbij: als Vloeps-lid eerst, en met een ledenkorting, bij elke batch die volgt. Deze mail gaat naar 5.000 mensen, en er zijn 500 plekken. Zolang de knop hieronder het doet, is er nog een plek. Daarna niet meer.

Als je erbij wilt zijn, is dit het moment.